بعضی آدم‌ها ناخواسته همیشه متهم‌اند؛

به خاطر سکوت‌شان، کتاب خواندنشان،

کاری به کار کسی نداشتن‌شان،

خلوت‌شان، اتاق‌شان، استراحت‌شان، 

روی پای خود ایستادن‌شان، دوست داشتنشان!

گویی جان میدهند برای اتهام بستن

و از همه بدتر این‌که زود فراموش میشود خوبی هایشان...